Oferta

Oferta

Komunikacja i budowanie zespołu

Coaching zespołowy ma na celu pomoc w tworzeniu trwałych, wysoce zmotywowanych i wydajnych zespołów. Jego celem jest przeprowadzenie zespołu z miejsca, w którym się obecnie znajduje do miejsca, w którym powinien się znajdować, by skutecznie i efektywnie realizować stawiane przed nim zadania oraz tworzyć nową jakość. Aby ta zmiana zaistniała, potrzebna jest praca w kierunku zdefiniowania i wyeliminowania niepożądanych zachowań oraz wzmocnienia bądź nauki takich, które wspierają współpracę pomiędzy członkami zespołu. Coaching zespołów to metoda, która pracuje z realnymi zagadnieniami, ważnymi dla zespołu, w której głównym celem nie jest przekazanie konkretnej wiedzy z określonego zakresu, czy też wykształcenie wybranych kompetencji.
Team coaching (coaching zespołowy) opiera się na wykonywaniu przez zespół określonych zadań i ćwiczeń, które są źródłem doświadczenia uczestników i które ujawniają różne aspekty funkcjonowania jako zespół (np. powtarzające się wzorce zachowań, silne strony zespołu, wartości, ograniczenia, radzenie sobie z trudnościami). Następnie doświadczenia członków zespołu są omawiane, a zespół przy wsparciu coachów, wyciąga z nich wnioski i wypracowuje rozwiązania, które chciałby wdrożyć.

    Przykładowe potrzeby, na które odpowiedzią może być coaching zespołowy to:
  • Wzrost zaufania oraz odpowiedzialności u wszystkich członków zespołu za to jak funkcjonuje on jako całość.
  • Poprawa komunikacji w zespole, m.in. poprzez identyfikację zachowań destrukcyjnych i wypracowanie metod pozwalających zespołowi samodzielnie radzić sobie z nimi oraz przeciwdziałać im.
  • Rzeczywista i otwarta interakcja członków zespołu mająca na celu wspólne wypracowanie zasad funkcjonowania w codziennej pracy i zdolności zespołu do wchodzenia w konstruktywną dyskusję wspierającą cele zespołu i ukierunkowaną na osiągnięcie pożądanych rezultatów
  • Wzmocnienie kompetencji obecnych w zespole oraz pełniejsze i bardziej świadome ich wykorzystywanie. Czerpanie wiedzy i mądrości zespołu z różnorodności opinii i przekonań, które wnosi każdy z członków.
  • Wypracowanie przez zespół konkretnego planu działań nastawionego na budowanie zespołu i osiąganie założonych celów, wraz z określeniem odpowiedzialności poszczególnych członków zespołu.

Coaching w ramach, którego zespół przeprowadzany jest z miejsca, w którym obecnie się znajduje do miejsca, w którym powinien się znajdować, czyli posiadać określoną i realizowaną strategię i plan działania oraz usprawnioną komunikacji to proces rozłożony w czasie. Jest on realizowany zwykle w formie 3-6 spotkań zespołu (najlepiej całodniowych). Pojedynczy warsztat nie może dać gwarancji wypracowania i wdrożenia trwałych zmian szczególnie, jeśli zmiana dotyczy kluczowych nawyków utrwalonych w kulturze organizacji. Jednak w sytuacji, w której konieczne jest dopasowanie się do ograniczeń czasowych lub budżetowych, staramy się uwzględniać je w planowaniu procesu coachingu zespołowego. Team coaching prowadzony jest często przez dwóch coachów. Liczba coachów zwiększana jest w przypadku bardzie licznych grup.

Próbując scharakteryzować zagadnienia poruszane w pracy podczas poszczególnych etapów przygotowania zawodników możemy próbować wyróżnić specyficzne obszary pracy.
Okres przygotowawczy
W okresie przygotowawczym główna praca coacha sportowego w obszarze zespołu koncentrować się będzie na wspieraniu trenera w poznaniu się i integracji zawodników, określeniu wspólnych zasad i wspieraniu komunikacji w drużynie. Z perspektywy indywidualnej jest to okres, w którym coach może położyć fundament pod budowę siły mentalnej i ugruntowania zawodników. Początek pracy to spojrzenie na sportowe i pozasportowe cele, wybór tego, co w nadchodzącym sezonie będzie najważniejsze i zbudowanie motywacji osadzonej w poczuciu wiary i sensu tego, co się robi. Dodatkowo jest to czas, na realizację i zamknięcie spraw niezwiązanych bezpośrednio ze sportem, a mogących rozpraszać podczas sezonu.
Okres bezpośredniego przygotowania startowego
Jest to zwykle czas rozgrywania kontrolnych spotkań i ukierunkowanego treningu. Z perspektywy treningu mentalnego jest to dobry czas na eksperymentowanie z nowymi narzędziami i technikami, które będą ściślej podporządkowywać się celom treningowym. Doświadczenia ze startów czy meczy sparingowych stanowią cenne źródło informacji zwrotnej dostarczające materiał do pracy. Przykładowe zagadnienia pracy coacha mogą obejmować pracę z koncentracją się np. przed meczem lub wykonaniem elementu gry jak zagrywka, wsparcie w wypracowaniu nawyków i rutyn związanych przykładowo z podsumowywaniem treningów i meczów podczas odpraw. Tematy spotkań indywidualnych w tym okresie różnicują się bardziej i trudniej znaleźć jest wspólnych mianownik. Wiążą się one z budowaniem relacji między zawodnikami i sztabem szkoleniowym, potrzebą wspierania poszczególnych elementów treningowych pracą mentalną, rywalizacją o miejsce w składzie na poszczególnych pozycjach, radzeniem sobie z napięciem i stresem, wsparciem w przypadku kontuzji oraz wsparciem w regeneracji i radzeniem sobie z wyczerpaniem po intensywnym treningu itp.
Okres startowy
W sezonie rozgrywkowym, i w czasie treningów pomiędzy meczami, wszelkie zmiany i modyfikacje wprowadza się z dużą ostrożnością. Nie jest to czas na nadmierne eksperymentowanie, tylko okres poświęcony reagowaniu na pojawiąjące się sytuacje. Częstym wyzwaniem w tym okresie jest praca nad radzeniem sobie z porażką i emocjami z tym związanymi, zarówno z perspektywy zespołu, gdzie pojawia się ryzyko utraty „ducha zespołu”, jak i z perspektywy indywidualnej, kiedy porażki mogą na przykład zmniejszać poczucie pewności siebie. Zbliżająca się końcowa, decydująca faza rozgrywek zwiększa presję i oczekiwania otoczenia oraz dodatkowo nakłada się na odczuwane coraz bardziej zmęczenie. W tym okresie powinna procentować praca wykonana we wcześniejszych fazach przygotowań.  

  • Super User
  • Category: Oferta
  • Odsłony: 5251

Indywidualne przygotowanie mentalne

Coaching, jako dyscyplina czerpie z wielu nurtów rozwojowych. Obejmuje między innymi rozwój osobisty, edukację dorosłych, psychologię, antropologię, andragogikę, filozofię, a także niektóre podejścia terapeutyczne.
Pionierem zastosowania podejścia w sporcie, które uznaje się za fundament metody, był Timothy Gallwey. Stworzył on model rozwoju oparty na „grze wewnętrznej”, która toczy się w umyśle zawodnika. Od efektywności „gry wewnętrznej” uzależnione jest zwycięstwo w rywalizacji sportowej. Kluczem do niej jest umiejętność osiągania koncentracji w stanie relaksu. Jej głównym celem jest umiejętność efektywnego radzenia sobie w momentach, w których pojawia się strach, nerwowość, dekoncentracja czy brak wiary we własne możliwości.
Samo słowo coaching jest określeniem bardzo pojemnym. Oznacza szeroko rozumiane trenowanie jednostki w wielu różnych obszarach życiowych. Słowo coach i coaching, w znaczeniu przekazywania wiedzy czy to wspierania w rozwoju umiejętności lub trenowaniu określonej dyscypliny sportowej, funkcjonuje co najmniej tak długo jak sport. Dla uniknięcia jednak wątpliwości chcielibyśmy odróżnić coaching w znaczeniu dyscypliny skupiającej się bardziej na rozwoju mentalnym niż poziomie zachowań i umiejętności.
Posługując się, za Gallweyem, przykładem tenisa ziemnego, gra zewnętrzna to po prostu gem, set i mecz, a jej elementami będzie poruszanie się po korcie, posługiwanie się różnorodnymi odbiciami piłek, celność zagrań, które prowadzą do zwycięstwa w meczu. Najprostszym przykładem gry wewnętrznej możemy być dialog, który toczymy sami ze sobą. To pojedynek, który toczą ze sobą słowa wspierające sportowca: „dasz radę”, „jesteś szybszy”, ze słowami ograniczającymi: „nie mam już siły”, „przeciwnik zagrywa za trudne piłki”.
Współczesny sportowiec to osoba łącząca w sobie wiele ról. To przede wszystkim zawodnik, który większość czasu poświęca na treningi. Drugi ważny obszar jego życia, to relacje osobiste - rodzina, dzieci, przyjaciele. Jednocześnie sport jest to praca. Równoczesne łączenie działań w tych trzech obszarach może wpływać na osiągniecia sportowe i rozwój kariery. Z tego powodu praca coachingowa może dotyczyć trzech różnych sfer - życia prywatnego, rozwoju biznesu oraz osiągnięć sportowych.
Coaching jest procesem poznawania i uczenia się umożliwiającym osobie coachowanej odkrywanie, rozwijanie oraz efektywne wykorzystywanie swojego potencjału skierowane na odnoszenie sukcesów prywatnych lub zawodowych. W procesie coachingu wykorzystywane są różne style, narzędzia i techniki dostosowane do indywidualnej sytuacji coachowanego, które wspierają w dokonywaniu zmian, przy czym zmiany są wynikiem pracy coachowanego i dokonują się zgodnie z kierunkiem i w sposób przez niego wybrany. Odzwierciedlanie i zadawanie pytań są podstawowymi technikami proponowanego modelu coachingu. Informacja zwrotna, pytania otwarte, zamknięte, prowokatywne, potwierdzające itp. są podstawowym narzędziem coacha.
Przebieg sesji coachingowej uzależniony jest od tematu pracy i dostosowywany do potrzeb i sytuacji klienta. W ramach każdej sesji można wyróżnić kilka kroków, które zwykle pojawiają się w trakcie jej trwania.

    Należą do nich:
  • podsumowanie okresu między sesjami i sprawdzenie postępów
  • określenie tematu rozmowy, oczekiwanego efektu sesji oraz ich związku z całościowym celem procesu coaching, a także zapewnienie warunków odpowiednich do pracy nad wybranym zagadnieniem
  • rozpoznanie sytuacji klienta oraz poszukiwanie najodpowiedniejszych perspektyw do pracy nad wybranym tematem, w tym m.in. aspekty integralności, motywacji i zaangażowania, zasobów, otoczenia
  • wybór rozwiązań i budowanie planu realizacji oraz „praca domowa”

Powyższe kroki zależą od etapu procesu coaching oraz kluczowych dla klienta czynnikach zmiany, dlatego występują podczas sesji z różnym wyeksponowaniem.

  • Super User
  • Category: Oferta
  • Odsłony: 1472

Rozwój kariery sportowej i pozasportowej

„Rachel była wybitną pływaczką, wielokrotną mistrzynią kraju. Odnosiła też sukcesy na arenie międzynarodowej. Po zakończeniu kariery została trenerką. Wydawało się, że jest to idealny pomysł na dalszą część jej życia.
Dzięki temu większość dnia spędzała na pływalni. Była tylko jedna różnica. Gdy trenowała, czas spędzony na pływalni, spędzała w wodzie. Po zakończeniu kariery do basenu już nie wchodziła. 
Instruowała swoich podopiecznych z brzegu. Ćwiczenia pokazywała „na sucho”. Pewnego razu dawny znajomy, jeszcze z czasów kariery zawodniczej, odwiedził Rachel, gdy prowadziła trening na pływalni. Obserwując ją, odniósł wrażenie, że jest inną osobą. Po zakończonym treningu zapytał Rachel o jej pracę. W szczególności zainteresował go fakt prowadzenia treningu z brzegu. Dlaczego nie wchodzi do wody?
Trenerka z dużą złością i żalem w głosie odpowiedziała, że od czasu zakończenia kariery nienawidzi basenu. Zapach wody powoduje u niech odruch wymiotny. Wykonuje tę pracę tylko dlatego, że jest to jedna z niewielu rzeczy, na której się zna, a w sklepie przy kasie lub jako sekretarka zarobiłaby mniej pieniędzy.”
Historia Rachel zachęca do refleksji. Co powinno być celem zawodnika? Jak zdefiniować sukces sportowy? Jak efektywnie udzielać wsparcia sportowcom? Jak mogłaby potoczyć się kariera Rachel, gdyby otrzymała wsparcie coacha sportowego lub psychologa, i jak mogłoby wyglądać jej obecne życie? 
W tej kwestii możemy jedynie snuć domysły. Jednak w naszym przekonaniu jedną z ról osób wspierających sportowców jest zadbanie o to, aby sportowcy w czasie swojej kariery skutecznie sięgali po cele, które są w ich zasięgu, a po zakończeniu kariery czuli się spełnieni i doświadczenia zdobyte podczas uprawiania sportu wykorzystywali w dalszym życiu. Wierzymy, że Rachel potrzebowała odpowiedniego wsparcia. W początkowych etapach kariery, jak radzić sobie z presją wyniku, budować samoocenę i czerpać radość z uprawiania sportu. W okresie młodzieńczym skąd czerpać motywację i jak określać cele oraz doceniać sukcesy i wyciągać wnioski z porażek. W końcowym etapie kariery, jak zaplanować rozstanie ze sportem i odpowiednio przygotować się do tego trudnego mementu. Gdyby tak się stało prawdopodobnie na swoją karierę patrzyłaby z większą satysfakcją, a swoją pasję byłaby w stanie przekazać młodszym wychowankom.

  • Super User
  • Category: Oferta
  • Odsłony: 5751

Wsparcie przywódcze dla trenerów

Nie możesz zmusić piłki golfowej, żeby wpadła do dołka powiedział kiedyś Bagger Vance. A czy można zmusić zawodników, aby pracowali wydajnie, byli pomysłowi i innowacyjni oraz z pasją i z zaangażowaniem osiągali cele? Odpowiedź do niedawna wydawała się prosta, przecież każdy szef zna wiele sposobów na to jak zmotywować podwładnych, a głównymi problemami, z którym zmagają się menadżerowie to nie problem motywacji, a deficyt czasu, budżetu lub kompetencji w zespole. Jednak w badaniach Saratoga Institute okazało się, iż mimo że 89% przełożonych sądzi, że pracownicy opuszczają firmę z powodu pieniędzy, to faktycznie 88% z nich opuszcza firmę z innych powodów takich jak złe zarządzanie, brak uznania, brak przywództwa czy problemy komunikacyjne. Dokładnie te same mechanizmy możemy zaobserwowawać w klubach i zespołach sportowych.
Obecnie chcemy, aby przywódca inspirował nas swoim przykładem, swoją wizją i misją. W związku z tym, że organizacje stają się mniej hierarchiczne i bardziej "płaskie" w strukturze, że wykonywana przez ludzi praca wymaga coraz większej autonomii i "wolnej przestrzeni" podstawowe relacje pomiędzy ludźmi pracującymi razem w zespołach również podlegają zmianom. Bardziej niż tradycyjnej relacji "lider - podwładny" organizacje potrzebują relacji "lider - lider", w których każdy z nas staje się także liderem.
Co takiego robi przywódca, że za nim podążamy? Jak zaraża swoją pasją? Co jest cechą wspólną współczesnych przywódców?
To stwarzanie zespołowi warunków okazuje się być odpowiedzią na pytanie: co takiego robi lider, że zespół jest w stanie osiągać ponadprzeciętne wyniki. Poniżej wskazujemy najważniejsze z nich, te których zespół potrzebuje najbardziej. Na pierwszym, najważniejszym miejscu lokuje się pokora. W obliczu nieprzewidywalności każde współzawodnictwo zamienia się we współpracę i wzmacnia wzajemny szacunek. Atmosferę w zespole powinna cechować gotowość do proszenia o wsparcie w trudnych chwilach oraz akceptacja swoich słabości w trudnych sytuacjach. Najważniejsze czego potrzebują członkowie zespołu to bezpieczeństwo
Kolejna rzecz to spokój. Pomimo że wiele zadań, wymaga zdecydowania, pośpiech nigdy nie jest niewskazany. Zwyciężają zazwyczaj ci, którzy najdłużej wierzą w zwycięstwo i potrafią ze spokojem przyjąć inną perspektywę w poszukiwaniu najlepszego rozwiązania. Pozytywne emocje i odrobina humoru spaja zespół i pozwala zachować dystans do siebie, kiedy mimo szczerych chęci organizm odmawia posłuszeństwa. Żmudne i męczące aktywności wyglądają zupełnie inaczej dzięki świadomości, że ich motorem jest pasja i wspólny cel.
To co często paraliżuje ludzi, to obawa przed popełnieniem błędu i jego konsekwencjami. Fakt, że ktoś stojący obok jest gotów pomóc, pozwalał próbować i uczyć się przez doświadczenie, nie obawiając się pomyłek, które są nieuniknione, ale jednocześnie bywają inspiracją do ciekawych odkryć i źródłem nowych pomysłów.
Przekonanie, że siła jednostki jest w zespole, a siła zespołu w sile jednostki towarzyszyło wszystkim członkom zespołu. Było jasne, że każdym działaniem przyczyniam się zarówno do sukcesu swojego, jak i do sukcesu zespołu. Każdy podejmował działania kierując się wspólnym celem. Świadomość jednego celu i współzależności spajały zespół i powodowały, że żadna z zasad nie była naużywana lub wykorzystywana jedynie dla własnej korzyści.
Zaufanie, które zbudowane zostało między członkami zespołu sprawiało, że nieustannie poszukując równowagi, miało się poczucie bezpieczeństwa i przyjemność.
Zbierając wyżej opisane doświadczenia można powiedzieć, że zespół nie oczekuje od przywódcy zestawu technik, że rola przywódcy to nie garnitur, który można założyć. Przywództwo jest postawą opartą na wartościach i przejawiającą się w przekonaniach oraz podejściu do innych. Jest to kreowanie warunków, w których inni chcą działać. Powtarzając za Gilles Pajou przywództwo jest „kreowaniem świata, do którego ludzie chcą przynależeć”. Współpracownicy zaangażują się z pasją, wtedy gdy obraz zarysowany przez przywódcę, będą mogli współtworzyć i będzie on częścią ich marzeń.

  • Super User
  • Category: Oferta
  • Odsłony: 1558