Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /master/templates/gk_john_s/html/com_content/article/default.php on line 15

Wsparcie przywódcze dla trenerów

Nie możesz zmusić piłki golfowej, żeby wpadła do dołka powiedział kiedyś Bagger Vance. A czy można zmusić zawodników, aby pracowali wydajnie, byli pomysłowi i innowacyjni oraz z pasją i z zaangażowaniem osiągali cele? Odpowiedź do niedawna wydawała się prosta, przecież każdy szef zna wiele sposobów na to jak zmotywować podwładnych, a głównymi problemami, z którym zmagają się menadżerowie to nie problem motywacji, a deficyt czasu, budżetu lub kompetencji w zespole. Jednak w badaniach Saratoga Institute okazało się, iż mimo że 89% przełożonych sądzi, że pracownicy opuszczają firmę z powodu pieniędzy, to faktycznie 88% z nich opuszcza firmę z innych powodów takich jak złe zarządzanie, brak uznania, brak przywództwa czy problemy komunikacyjne. Dokładnie te same mechanizmy możemy zaobserwowawać w klubach i zespołach sportowych.
Obecnie chcemy, aby przywódca inspirował nas swoim przykładem, swoją wizją i misją. W związku z tym, że organizacje stają się mniej hierarchiczne i bardziej "płaskie" w strukturze, że wykonywana przez ludzi praca wymaga coraz większej autonomii i "wolnej przestrzeni" podstawowe relacje pomiędzy ludźmi pracującymi razem w zespołach również podlegają zmianom. Bardziej niż tradycyjnej relacji "lider - podwładny" organizacje potrzebują relacji "lider - lider", w których każdy z nas staje się także liderem.
Co takiego robi przywódca, że za nim podążamy? Jak zaraża swoją pasją? Co jest cechą wspólną współczesnych przywódców?
To stwarzanie zespołowi warunków okazuje się być odpowiedzią na pytanie: co takiego robi lider, że zespół jest w stanie osiągać ponadprzeciętne wyniki. Poniżej wskazujemy najważniejsze z nich, te których zespół potrzebuje najbardziej. Na pierwszym, najważniejszym miejscu lokuje się pokora. W obliczu nieprzewidywalności każde współzawodnictwo zamienia się we współpracę i wzmacnia wzajemny szacunek. Atmosferę w zespole powinna cechować gotowość do proszenia o wsparcie w trudnych chwilach oraz akceptacja swoich słabości w trudnych sytuacjach. Najważniejsze czego potrzebują członkowie zespołu to bezpieczeństwo
Kolejna rzecz to spokój. Pomimo że wiele zadań, wymaga zdecydowania, pośpiech nigdy nie jest niewskazany. Zwyciężają zazwyczaj ci, którzy najdłużej wierzą w zwycięstwo i potrafią ze spokojem przyjąć inną perspektywę w poszukiwaniu najlepszego rozwiązania. Pozytywne emocje i odrobina humoru spaja zespół i pozwala zachować dystans do siebie, kiedy mimo szczerych chęci organizm odmawia posłuszeństwa. Żmudne i męczące aktywności wyglądają zupełnie inaczej dzięki świadomości, że ich motorem jest pasja i wspólny cel.
To co często paraliżuje ludzi, to obawa przed popełnieniem błędu i jego konsekwencjami. Fakt, że ktoś stojący obok jest gotów pomóc, pozwalał próbować i uczyć się przez doświadczenie, nie obawiając się pomyłek, które są nieuniknione, ale jednocześnie bywają inspiracją do ciekawych odkryć i źródłem nowych pomysłów.
Przekonanie, że siła jednostki jest w zespole, a siła zespołu w sile jednostki towarzyszyło wszystkim członkom zespołu. Było jasne, że każdym działaniem przyczyniam się zarówno do sukcesu swojego, jak i do sukcesu zespołu. Każdy podejmował działania kierując się wspólnym celem. Świadomość jednego celu i współzależności spajały zespół i powodowały, że żadna z zasad nie była naużywana lub wykorzystywana jedynie dla własnej korzyści.
Zaufanie, które zbudowane zostało między członkami zespołu sprawiało, że nieustannie poszukując równowagi, miało się poczucie bezpieczeństwa i przyjemność.
Zbierając wyżej opisane doświadczenia można powiedzieć, że zespół nie oczekuje od przywódcy zestawu technik, że rola przywódcy to nie garnitur, który można założyć. Przywództwo jest postawą opartą na wartościach i przejawiającą się w przekonaniach oraz podejściu do innych. Jest to kreowanie warunków, w których inni chcą działać. Powtarzając za Gilles Pajou przywództwo jest „kreowaniem świata, do którego ludzie chcą przynależeć”. Współpracownicy zaangażują się z pasją, wtedy gdy obraz zarysowany przez przywódcę, będą mogli współtworzyć i będzie on częścią ich marzeń.